About Mono!
Friends
 
Reviews
Archive

  Balatarin

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

 

 

 

Tuesday, November 03, 2009
 
When I look into your eyes
I can see a love restrained
But darlin' when I hold you
Don't you know I feel the same
'Cause nothin' lasts forever
And we both know hearts can change
And it's hard to hold a candle
In the cold November rain
We've been through this
Such a long long time
Just tryin' to kill the pain
Yeahh..
But lovers always come
And lovers always go
And no one's really sure
Who's lettin' go today
Walking away
If we could take the time
To lay it on the line
I could rest my head
Just knowin' that you were mine
All mine
So if you want to love me
Then darlin' don't refrain
Or I'll just end up walkin'
In the cold November rain

Do you need some time
On your own
Do you need some time
All alone
Everybody needs some time
On their own
Don't you know you need some time
All alone

I know it's hard to keep an open heart
When even friends seem out to harm you
But if you could heal a broken heart
Wouldn't time be out to charm you

Sometimes I need some time
On my own
Sometimes I need some time
All alone
Everybody needs some time
On their own
Don't you know you need some time
All alone

And when your fears subside
And shadows still remain
I know that you can love me
When there's no one left to blame
So never mind the darkness
We still can find a way
'Cause nothin' lasts forever
Even cold November rain

Don't ya think that you
Need somebody
Don't ya think that you
Need someone
Everybody needs somebody
You're not the only one
You're not the only one

Don't ya think that you
Need somebody
Don't ya think that you
Need someone
Everybody needs somebody
You're not the only one
You're not the only one

Don't ya think that you
Need somebody
Don't ya think that you
Need someone
Everybody needs somebody
You're not the only one
You're not the only one

Don't ya think that you
Need somebody
Don't ya think that you
Need someone
Everybody needs somebody

Labels:

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Wednesday, October 14, 2009
 

یکی از موارد مهم موقعی که سیم گیتار عوض میشه تنظیم intonation گیتاره. Intonation عبارته از تنظیم کردن Saddleهای بریج به صورتی که دسته گیتار در فرتهای پایینتر از فرت 12 گیتار صدای درستی به شما بده

سوال اول اینه که چه موقع میفهمیم که intonation گیتار ما تنظیم نیست؟

جواب: زمانی که سیم گیتار به صورت آزاد کوکه. ولی وقتی از فرت 12 به پایین اجرا میشه نتها کمی sharp یا کمی flat هستن و دقیق صدای درست به ما نمیدن.

برای اصلاح این موضوع چه مواردی باید انجام بشه؟

1. اگه سیمتون کهنه است عوضش کنید. خیلی مواقع مشکل فقط با تعویض سیم حل میشه (اگه intonation ساز تنظیم باشه)

2. تنظیم اکشن در صورتی که زیادی پایین باشه. یه مقدار بالا بردن اکشن گاها این موضوع رو حل میکنه

3. تنظیم ارتفاع پیکاپ به نسبت سیم. اگه این فاصله خیلی کم باشه باید با پایین بردن پیکاپ کمی این ارتفاع رو تقلیل داد.

اگه با سه مورد بالا قضیه حل نشد به شرح زیر عمل میکنیم
1. گیتار رو کامل کوک میکنیم. به نحوی که سیمهای آزاد به ما کوک درست رو نشون بدن.
2. فرت 12 گیتار رو به صورت natural harmonic اجرا میکنیم. در حالت ایده آل باید صدای سیمهای آزاد با یک اکتاو بالاتر شنیده بشن. (با تیونر این کار رو انجام میدیم)
3. حالا خود فرتهای 12 رو میگیریم و نت اجرا میکنیم. دو حالت پیش میاد:
الف) اگه صدای نت فرت 12 از صدای هارمونیکش بم تر باشه یعنی باید saddle گیتار کمی به جلو حرکت کنه. با آچار آلن لازم واسه بریج این کار رو انجام میدیم و دوباره ساز رو کوک میکنیم
ب) اگه صدای نت فرت 12 از صدای هارمونیکش زیرتر باشه یعنی باید saddle گیتار کمی به عقب حرکت کنه (سیم بلندتر بشه). به این ترتیب روند بالا رو چند بار انجام میدیم تا به تنظیم مناسب برسیم.

راستی از این آلبومها قافل نشید:
Porcupine Tree - The Incident
Alice in Chains - Black Gives way to blue
Arch Enemy - The Root of All Evil
تا بعد...

Labels: , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Wednesday, September 02, 2009
 



به بهانه Leak شدن آلبوم جدید گروه Megadeth با عنوان Endgame...

دیشب این آلبوم رو گذاشتم و برای اولین بار دور و بر ساعت 10 شب گوش کردم. به جز Track اول که به نظرم بسیار فوق العاده اومد و جسته و گریخته بعضی از ریفها و ترکها در مجموع اصلا ما رو نگرفت این آلبوم. فکرش رو که میکنم میبینم نه تنها این آلبوم بلکه خیلی از آلبومهای دیگه گروههای قدیمی هم گاها این حالت رو در من ایجاد میکنن که اصلا دیگه جذبشون نمیشم. میخوام بدونم آیا این حالت برای شما هم پیش میاد یا نه. فکرش رو که میکنم میبینم 4 علت اصلی میشه برای این موضوع متصور شد.

1. واقعا کارهای جدید این گروهها (توی مثال خاصی که داریم میزنیم Megadeth) یا یه مورد دیگه که به ذهنم میرسه Operation Mindcrime Part 2 گروه معظم Queensryche و خیلی آلبومها دیگه... شاید واقعا کارهای جدید این گروهها دیگه به خوبی قدیم نیست. خوب این اولین چیزه که به ذهن میرسه

2. شاید تغییر ذائقه توی موسیقی favorite آدم، بتونه باعث بشه که دیگه اون ارتباطی که با موزیک قدیم یه گروه میگیریم با موزیک جدیدش نگیریم. منظورم اینه که شاید در برهه ای از زمان ما سبک خاصی رو خیلی دوست داشتیم (مثلا new wave of british heavy metal) و اون زمان آلبومهایی بوده که خیلی روی ما اثرگذار بوده. حالا با اینکه ذائقه و سلیقه تغییر کرده ولی اون اثر اون آلبوم خاص هنوز روی ما باقیه، ولی کارهای جدیدتر دیگه اون حس رو ایجاد نمیکنن.

3. شاید زیاد گوش کردن آلبوم های قدیمی باعث شده اونها grow کنن و ما این فرصت رو به آلبومهای جدیدتر نمیدیم، ضمن اینکه از فاکتوری به اسم خاطره و Nostalgia و این چیزها هم نمیشه گذشت.

4. گذر زمان یه سری کارها رو به صورت خودکار کلاسیک میکنه. جوری که حتی اگه کاری بدی که از اون کار کلاسیک شده بهتر هم باشه، ولی باز به خاطر اون بار و وزن گذر زمان دیگه نشه با اون کارها رقابت کرد. مثلا فکر کنید، ترکی مثل Escape از آلبوم 1984 متالیکا آهنگ بهتریه یا مثلا Judas Kiss از آلبوم سال 2008 این گروه؟

خوشحال میشم نظرتون رو در این مورد بدونم و اینکه آیا نظر شما کدوم یک از 4 مورد بالاست؟ یا شاید هم عوامل دیگه ای دخیله که به ذهن من نرسیده.
تا بعد...

Labels: , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Saturday, August 29, 2009
 
- این کاری رو که میگی رو من انجام نمیدم. نه حوصله اش رو دارم نه وقتش رو نه دوست دارم اینطوری انجام بدم. Plan A Sucks

- خوب باشه. ما هر طور تو مایلی عمل میکنیم.

- Plan B به نظر من باید انجام بشه. اینطوری اون چیزی میشه که من میخوام

After a while...

- این Plan B هم پدر آدم رو در میاره. اذیت میکنه. وقتگیر و هزینه برداره. برنامه ریزی وجود نداره!

- خوب برگردیم رو Plan A ؟ یا کار دیگه ای میشه کرد؟

- نه اون کار هم فایده نداره. همین رو باید انجام بدیم. نه من همین رو انجام میدم...

...و این داستان ادامه دارد. این آدمهایی رو دیدید که دقیقا هر چیزی بگین مخالفش رو میگن؟ در این جور مواقع یا باید سر خودت رو بکوبی به دیوار یا سر طرف رو ((: . البته راه سوم هم هست. اینه که کلا حرفهای طرف رو دیگه اصلا جدی نگیری و divertش کنی به ...

Grow up for fcuk's sake

Labels:

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Sunday, August 23, 2009
 
This is a little guitar test for you to detect the gear that I've used for guitar tone. here's the link. leave your comments in the blog or in my youtube page.
let the game begin;)

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Sunday, July 12, 2009
 
این پست رو هم طبق قولی که داده بودم اختصاص میدم به یه نیمچه گزارش از اجرای dream theater و cynic در روز 4 جولای در استانبول ترکیه.

1. اجرا در یه شهربازی/پارک انجام شد و از نظر جمعیتی شاید چیزی بالغ به 3000 نفر شاهد اجرا بودن که برای این دو تا گروه که به هرحال آنچنان اسم و رسمی ندارن (بخصوص cynic ) قابل قبوله. به هرحال محل اجرا کاملا packed بود و مشخص بود که اجرا sold out شده.

2. تعداد زیادی از بچه های هموطن رو دیدیم و در کنارشون بودیم که از celebrityها میشه به همایون مجدزاده و اردوان انزابی پور گیتاریست و بیسیست گروه کهت میان اشاره کرد.

3. برای مراسم meet and greet گروه غیر از من و دوستم مهدی که از ایران بودیم تعدادی از لبنان، عراق، قطر و کشورهای دیگه هم اومده بودن که در نوع خودش جالب بود.

4. اجرا با کمی تاخیر شروع شد که ظاهرا علتش تاخیر هواپیمای اعضای band در فرود در استانبول بود. راست و دروغش با ترک هایی که این رو اعلام کردن

5. برنامه ریزی ترکها برای وارد شدن تماشاچیها در یک کلام افتضاح بود. اولا کسانی که از ساعات اولیه روز اومده بودن بارها به خاطر به هم ریختن صف و ترتیب توسط عوامل پارک جاشون رو از دست دادن. و همینطور ما که خیر سرمون vip بودیم و باید زودتر میرفتیم تو با بقیه رفتیم تو! در نتیجه به سختی تونستیم جای جلوی استیج رو به دست بیاریم که دیگه اون داستان بماند. من موندم اینا چطوری پارسال کنسرت متالیکا رو توی یه استادیوم فوتبال برگزار کردن؟! امیدوارم اون به این بی نظمی نبوده باشه با اون همه جمعیت. کار به جایی رسیده بود که خود ترکها هم boo میکردن.

6. اولین بندی که sound check رو شروع کرد دریم تیاتر بود و بعدش که تمام stage چیده شد نوبت به cynic رسید که بنده خداها خودشون اومدن استیج رو برای خودشون چیدن و خودشون sound check کردن و رفتن. یاد بندهای ایرانی خودمون افتادم ((: اونوریها هم انگار سیستم مستضعفین زیاده.

7. از نظر تجهیزات هم یه صحبتی بکنیم، cynic از افکتهای fractal audio axe fx برای دیستورشنهاش استفاده کرد و میکس صدای خیلی خوبی هم داشتن. به نظر من این گروه با سبک خاص خودش واقعا منحصر بفرده و درامر فوق العاده خوبی هم داره. اما DT طبق معمول اکثر مواقع پتروچی از امپهای mesa/boogie mark4 برای دیستورشن استفاده کرد و الحق هم صدای چاق و چله و خوبی داشت. یه موضوع کمدی هم این بود که cabinetهای اصلی پتروچی که صدا رو microphone به pa میداد mesa/boogie بودن ولی باقی cabinetهاش که دکور بودن 4 تا کابینت marshall بود که لوگوی mesa رو چسبونده بودن روش ((: ای بسوزه پدر پول و تبلیغات

8. cynic در حدود 1 ساعت اجرا داشت و دریم تیاتر بین 2 الی 2 ساعت و 15 دقیقه. اجرای هر دو گروه بسیار خوب و بی نقص بود. شاید جز یه مورد که سیم 2 گیتار کوک C پتروچی برای آهنگ nightmare to remember کوک نبود و مجبور به کوک مجددش شد وسط کار بقیه اوضاع خوب پیش رفت. آخرهای اجرا هم یه جا keytar آقای rudess وصل نبود که keyboard tech ش سریع مشکل رو حل کرد.

9. در پایان Highlightهای این روز واسه من: اول دیدن گروه و صحبت با اعضاشون از نزدیک و گفتن اینکه از ایران اومدم و یه توضیح کوتاه از underground scene ایران واسه پتروچی که با کف کردن طرف همراه بود ((: دوم اجرای nightmare to remember که اصلا فکر نمیکردم اجراش کنن. سوم setlist بسیار خوب گروه که بیشتر old stuff زدن. شاید به خاطر پانزدهمین سال آلبوم awake بوده باشه. سوم اجرای ورژن دموی آهنگ hollow years با chorus طولانی ترش که واسه اکثر جمعیت ناآشنا بود. دیدن قیافه متعجبشون واسه من که خنده دار بود ((: i guess i am a dt freak after allدر مجموع همه چیز خوب پیش رفت. البته به جز پا درد آخر شب واسه بالای 12 ساعت سر پا بودن که ارزشش رو داشت ((:

10. در پایان ست لیست:
IN THE PRESENCE OF ENEMIES PT.1.
BEYOND THIS LIFE
MISUNDERSTOOD
A NIGHTMARE TO REMEMBER
HOLLOW YEARS
CAUGHT IN A WEB
EROTOMANIA
VOICES
SOLITARY SHELL
A RITE OF PASSAGE
PULL ME UNDER
-----------------------------------------
MEDLEY:
I. METROPOLIS
II. LEARNING TO LIVE
III. ACOS: THE CRIMSON SUNSET
تا بعد

Labels: , , , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Monday, June 29, 2009
 
با این اوضاع و احوال زیاد دل و دماغی واسه update نمونده. به هرحال چند تا خبر و جواب سوالهای دوستان رو بدیم و رفع زحمت...

Megadeth ضبط آلبوم جدید خودش رو تموم کرده و یه تور کوچولو ولی فوق العاده رو به همراهی Slayer و Machine Head و یه بند دیگه به اسم Suicide Silent برگذار کرده که البته امروز آخرین روزشه. در این 4 تا date دو تا رو megadeth به عنوان headliner رو استیج میره و دو تا رو slayer. باید چیز فوق العاده ای باشه
همینطور توی سایت رسمی گروه dave mustaine اعلام کرده که بسیار از ضبط آلبوم جدید راضیه و هیچ آلبومی جز Rust in peace و شاید Countdown to extinction اینقدر اون رو به هیجان نیاورده. البته به شخصه این حرفها به نظر بیشتر trick تجاری میاد ولی باید دید چه کردن. یکی از آهنگهاشون به اسم headcrusher هم از طرف گروه عرضه شده که میتونید بشنویدش.

Olega در مورد منبع تغذیه pickupهای اکتیو پرسیده بود. همونطور که خودت گفتی معمولا از یه باتری کتابی واسه این قضیه استفاده میشه که خوب طبیعتا هر یه مدت یه بار باید تعویض بشه. در مورد بحث ظاهری زیاد فرمول ثابتی وجود نداره بعضی پیکاپهای معروف اکتیو مثل محصولات کمپانی emg یه دست صافن و بعضیها هم نه. به سایتهاشون مراجعه کنی بهتره

Arash در مورد تمیز زدن و استفاده از noise gate پرسیده بودی. نویز گیت بیشتر برای گرفتن نویزهای ضعیفیه که کابل و amp hum و پیکاپها ممکنه بدن. تمیز نوازندگی کردن بر اثر تمرین زیاد به دست میاد. اکثر کسانی که شما نوازندگیشون رو دوست داری از gain کمتری به نسبت چیزی که فکر میکنی استفاده میکنن و با layer بندی کردن صدا توی آلبومه که اون صدای پر رو به دست میارن. در نتیجه شما با gain بیشتر سعی میکنی راحتتر نوازندگی کنی که خودش نویزت رو میبره بالا. در یک کلام رمز تمیز زدن فقط تمرینه

پس فردا برای اجرای dream theater در تور آلبوم جدیدشون میرم ترکیه. سعی میکنم از اونجا یه سر به اینجا بزنم. البته اگه هواپیما سر راه تو جزیره lost سقوط نکنه ((:
فعلا تا بعد...
مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Wednesday, June 17, 2009
 




Since the day that you were born the wheels are in motion
Turning even faster – play your part in the big machine
The stage is set, the road is chosen
Your fate preordained
We are watching you – every step of the way

Never too late to stand your ground – revolution begins
In you – in me – Revolution!

Once lost – lost in their game
Mental chains breaking now
Set yourself free
Who are they to tell you what to do?
The stage is not set, the road is not chosen
You fate not preordained
They are losing control – every step of the way

Never too late to stand your ground – revolution begins
In you – in me – Revolution!

This is revolution!

[Arch Enemy - Revolution Begins - Lyrics: Michael Amott, Music: Michael Amott / Christopher Amott]
مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Saturday, May 23, 2009
 
این روزها دیگه کمتر آلبومیه که تا تاریخ عرضه شدنش روی اینترنت leak نشه. موضوع فقط اینه که این اتفاق کی میفته. متاسفانه یا خوشبختانه برای آلبوم جدید گروه Dream Theater با عنوان Black Clouds and Silver Linings این اتفاق چیزی حدود 1 ماه قبل از عرضه این آلبوم افتاده (تاریخ عرضه رسمی 23 جونه، باز وضعشون از opeth که دو ماه زودتر leak شدن بهتره).
این پست به سنت چند سال کار این بلاگ به review این آلبوم میپردازه که از نان شب واجبتره!!((:

قبل از هر چیز باید بگم این review تا جایی که میتونستم بی نظر و بعد از چندین بار گوش کردن آلبوم داره انجام میشه و سعیم بر این بوده و هست که صرف نظر از علاقه خودم به این گروه کاملا بی طرفانه و بدون جو گیری ناشی از شنیدن دفعات اول بنویسمش. در نتیجه چند روزی فرصت دادم و درست حسابی کار رو گوش کردم تا برسم به الان

- آلبوم دارای 6 ترکه که ترک لیستش رو توی چند تا پست پایینتر میتونید پیدا کنید. مثل اکثر آلبومهای دیگه گروه زمان اکثر آهنگها طولانیه. Mike Portnoy درامر گروه مدتی پیش گفته بود این آلبوم شامل 4 آهنگ Epic و طولانی و 2 آهنگ Single با ساختار ساده تره که دقیقا این موضوع به وقوع پیوسته.

اختلافهای اساسی این آلبوم با آلبومهای اخیر گروه (Octavarium , Systematic Chaos و Train of Thought ) که آلبومهایی هستن که بیشتری انتقادها بهشون وارد بوده به نظر من به شرح زیره:

1. مهمترین اختلاف اینه که گروه توی این آلبوم سعی کرده به سبک خودش موزیک بنویسه نه اینکه Inspirationهاش رو از گروههایی مثل Muse, Opeth, Metallica, Evanescence و ... بگیره. چیزی که توی دو سه آلبوم آخر گروه شامل 2-3 ترک در هر آلبوم میشد. مواردی نظیر Never enough, Panic Attack, Prophets of War, Forsaken که هنوز هم باهاشون کنار نیومدم و فکر نکنم بیام. درنتیجه این آلبوم مجددا از اون کارهاست که میتونم بدون اینکه آهنگی رو skip کنم همش رو گوش بدم.

2. از نظر Production این آلبوم صدای خیلی بهتری به نسبت Systematic Chaos داره ولی به نظر من با Octavarium با اون صدای فوق اعلاده و 3Dش! قابل قیاس نیست. Guitar tone توی این آلبوم بیشتر از امپلی فایرهای Mesa Boogie Mark 2C Plus و Mesa Boogie Mark 4 و Mesa Boogie Lonestar گرفته شده که خوب دوستانی که آشنایی دارن میدونن به نسبت rectifier roadking های آلبوم octavarium یا train of thought صدای سنتی تر و دهه هشتادی تری دارن.

3. یه موضوع خوشحال کننده دیگه واسه من اجرای سولوهای خیلی موزیکالتر و کمتر "فقط تکنیکال" تر در این آلبوم بود. حجم سولوهای گیتار بسیار طولانی تر از 1-2 آلبوم اخیر گروه بود و مشخص بود سولوها خیلی بافکرتر زده شده تا اینکه با یه improvise خیلی تکنیکال روبرو باشیم (Dark Eternal Night توی آلبوم قبلی یه نمونه افتضاح سولو زدن بود به نظر من)

4. مایک پورتنوی توی این آلبوم کمتر به امر خطیر خوانندگی پرداخته و بیشتر به درامز زدنش رسیده. هرچند هنوز یه جاهایی حضور پر رنگی داره ولی من اینجا بیشتر تونستم تحملش کنم تا آلبوم قبل. مخصوصا اون پارت مشابه rap خوندنش تو prophets of war! ((:

5. متاسفانه باز زیاد خبری از bass توی این آلبوم نبود. از نظر bass lineها این آلبوم به نسبت قبلیها ضعیفتره. John Myung Where are you?

6. رادس از پیانو بیشتر استفاده کرده و in my book پیانو + جوردن رادس همیشه دوست داشتنیه. ضمنا توی این آلبوم کمتر سولوی چرت زده و بیشتر فضاسازی کرده که باز برای من دوست داشتنیه.

7. هرچقدر melody vocals ها و خوندن laBrie توی این آلبوم خوب و ردیفه، lyricها بچه گانه و ضعیفن. این آلبوم برخلاف Systematic Chaos از لیریکهای "real" و وقایع جدی به جای fantasy بهره برده ولی به نظر من بسیار بسیار بد نوشته شدن. شاید به جز Wither هیچ کدوم از ترکها از نظر lyric حتی خوب هم نباشن. چه برسه به عالی.

8. DT توی 2-3 آلبوم آخر داشت تبدیل میشد به یه گروه کاملا متال با سولوهای تکنیکال! که این مورد علاقه بعضیها هست. ولی من هنوز عاشق آهنگهای progressive rock گروه مثل take the time و under a glass moonم. این آلبوم شاید از نظر تعداد ریفهای سنگین و به یاد موندنی ضعیفتر از دو سه تا قبلیها باشه ولی از نظر progressionها و میزان نوازندگی گیتار آکوستیک و time changeها و این موارد عالیه.

اما یه review سریع از Trackها:

1. Nightmare to Remember: یه epic song تیره و طولانی راجع به تصادف رانندگی پتروچی در کودکی. به احتمال زیاد با baritone و کوک C زده شده. قبلا راجع بهش صحبت کردم. آهنگ بسیار قابل قبولیه بخصوص پارت clean وسطش که جزو بهترین ملودیهایی که گروه تا به حال نوشته. 8.5/10

2. Rite of Passage: اولین single آلبوم. یه اهنگ سر راست و با یه ساختار ساده و استاندارد.کوک گیتار D standard به نظر میاد. (لااقل از روی کلیپ) لیریک نسبتا خوبی داره و بحث بیشتر در مورد فراماسونری و نظم نوین جهانیه. Chorus خوب و سولوی گیتار بسیار خوبی داره ولی سولوی کیبرد مرخصه. به عنوان یه single بد نیست. 7/10

3. Wither: تنها power ballad آلبوم و کوتاهترین آهنگ با 5 دقیقه زمان. به نظر من میتونست اولین single البوم باشه چون واقعا یه سر و گردن از rite of passage بالاتره. ملودیها بسیار خوب و خوندن laBrie کاملا مناسب همچین آهنگهاییه. 8.5/10

4. Shattered Fortress: تکمیل کننده و پایان بخش آهنگهای مربوط به ترک الکلیسم آقای پورتنوی. این آهنگ به تنهایی شاید زیبا نباشه چون مجموعه ای از ایده های ترکهای قبلی گروهه ولی finale خیلی خوبیه برای اون ترکها. آروم کردن پارتهای سریع Glass Prison یا سریع کردن پارتهای repentence و موارد مشابه کار رو جالب کرده. سولوی کیبرد و گیتار به نظر من هر دو خوبن. 8/10 به خاطر اینکه بعضی جاها transitionها یه خورده جالب در نیومده.

5. The Best of Times: تنها آهنگ گروه که کمی بوی گروههای دیگه رو میده. شباهت آهنگ به کارهای Rush دیده میشه ولی از اونجا که DT همیشه حتی در روزهای Image and words به rush نزدیک بوده its ok by me ! این آهنگ بهترین سولوی این آلبوم و یکی از بدترین لیریکهای این آلبوم رو داره. کار رادس رو توی این آهنگ بسیار میپسندم ولی شاید اگه 3 دقیقه سولوی آخر پتروچی نبود این آهنگ اینقدر به چشم نمیومد. 8.5/10

6. The Count of Tuscany: با زمان 19 دقیقه ایش اصلی ترین آهنگ این آلبومه.از نظر موسیقی این آهنگ در یک کلام فوق العاده است. و از نظر لیریکال در یک کلام افتضاح! عملا توی این آهنگ تلفیقی از Dream Theater, Liquid Tension experiment, Neal Morse, Transatlentic, Pink Floyd, Megadeth و خیلی چیزهای دیگه میشه شنید. به نظر من بهترین Epic گروهه به نسبت Octavarium و In The Presence of Enemies. پارت پایانی آهنگ در یک کلام outstanding اه. 10/10


درکل به این آلبوم 8.5/10 میدم. باید دید در گذر زمان میتونه خودش رو خوب حفظ کنه یا پایینتر میره. ولی در بهتر بودنش از 3 آلبوم قبلی گروه شکی نیست. از نظر موزیک بسیار بهتر ولی از نظر لیریک بسیار ضعیف. شاید اگه وقت بیشتری صرف نوشتن این آلبوم میشد با یه کلاسیک طرف میبودیم. پرکاری بیش از حد هم معایب خودش رو داره ((:

تا بعد...

Labels: , , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Sunday, May 17, 2009
 


شروعش اینه که خوشحالی. شادی از بودن و داشتن یه چیز نو. یه چیز تازه و جدید. حس خیلی خوبیه وجود یه تحول و تنوع جدید. انگیزه میگیری و همه چیز برات رنگ جدیدی خواهد داشت.

بعد، کم کم... عادت میکنی. برات take for granted میشه. بودن اون چیز نو که حالا دیگه زیاد هم نو نیست. دیگه از ملزوماته. از اهم واجبات تبدیل میشه به چیزی که باید باشه و هست. همیشه هست. همیشه بوده و همیشه خواهد بود.

بعد شروع میشه به خراب شدن. جالبه که همیشه وقتی چیزی شروع به خراب شدن میکنه به بدترین شکل ممکن این اتفاق میفته. همه جوره همه چی گند میخوره توش. خوب حالا میبینی که انگار اون پارت "همیشه خواهد بود" خیلی هم درست نیست...نه؟

خب... حالا شروع میکنی به زور زدن و تقلا کردن برای حفظش. برای اینکه باز برسی به این نقطه که "همیشه خواهد بود" رو درست کنی. حالا به هر طریق که میتونی. دو حالت که بیشتر نداره. یا درست میشه و یا نه.

اگه درست نشد که میری اول این متن!
اگه شد...خب باز شاید یه جورایی میری اول این متن، دوباره کم کم عادت میکنی. منتها شاید این بار قبل اینکه عادت بکنی گند و کثافتهایی رو ببینی که تا الان نمیدیدی. شاید تازه بفهمی که no one is perfect. شاید تازه این موضوع دستت بیاد که بابا خودت هم عددی نیست. اصلا هیچ کس عددی نیست. بیخودی داری زور میزنی واسه چی؟

جالبیش اینجاست که حتی به این هم عادت میکنی! به این که چیزی که برات مهم و نو و جدید و انگیزه و هزار تا مزخرف دیگه بوده حالا یه چیز کاملا trivial و عادیه. حتی بعضی اوقات حوصله سر بره. به این فکر میکنی که آیا همه چی همینطوریه؟ ممکنه باز بیفتی به تجربه چیزهای جدید. ولی فکر نمیکنم از این دایره بسته بره بیرون. لااقل ما که ندیدیم بره بیرون.

در نهایت نهایتش...چیزی که خیلی خوبه اون تجربه ایه که به دست میاد. حداقلش اینه که یاد میگیری بدونی که هیچ چیز جاوید نیست. هیچ چیز قرار نیست همیشه خوب باشه و همینطور هیچ چیز اونطور که دلت میخواد پیش نمیره.

آخر آخرش...فقط از این خوشحال میشی که "عادت میکنی". به همه چی. حتی به اینکه روز به روز چیزی توی چشمت تنزل کنه و تو هم باهاش تنزل کنی... آره بابا. عادت میکنی. سخت نگیر... به این هم عادت میکنی...

Labels: ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Wednesday, May 06, 2009
 


Download Dream Theater's First Single off their upcomming album, "Black Clouds and Silver Linings" From here (Only for 24 hours)
مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Sunday, April 26, 2009
 
۱. گروه OSI آلبوم جدید خودش با عنوان Blood رو طی روزهای آینده عرضه میکنه. البته این آلبوم مطابق معمول سالهای اخیر leak شده و راحت میتونید پیداش کنید. در کنار حضور Mike Portnoy و , Jim Matheows Kevin Moore که مثل آلبومهای قبلی OSI در این آلبوم هم حضور دارند توی این آلبوم Mikael Akerfeldt خواننده و گیتاریست Opeth هم به عنوان مهمان حضور داره. مایکل لیریک و وکالز آهنگ Stockholm رو اجرا کرده.

ترک لیست این آلبوم:

1. The Escape Artist
2. Terminal
3. False Start
4. We Come Undone
5. Radiologue
6. Be The Hero
7. Microburst Alert
8. Stockholm
9. Blood


2. دو ترک اول آلبوم جدید Dream Theater هم leak شده و با کیفیت نه چندان مطلوب قابل دریافته. به نظر من که آهنگهای بسیار خوبی بودن بخصوص A Nightmare to remember که تجربه جدیدی برای گروه بود. فضای gothic ابتدای آهنگ و وکالزهای growly و grunty مایک پورتنوی و چند میزان blast beat واقعا کار رو جالب کرده بود.
چهارم جولای امسال Dream Theater در ساپورت تور آلبوم جدیدش در استامبول ترکیه خواهد بود. یک بار دیگه از نزدیک شاهد اجراشون خواهم بود. ولی این بار specialتره چون قراره از نزدیک هم band رو ملاقات کنم. I cant fcuking wait. از دوستان کسی میره؟

3. جایی رو سراغ دارید که کاملا مطمئن باشه و credit card visa بده؟ جایی که خودتون یا از نزدیکانتون تست کرده باشن و به صورت physical کارت رسیده باشه دستشون. اگه سراغ دارید ممنون میشم معرفی کنید

تا بعد...
مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Monday, April 20, 2009
 

Cant stop listening to two new leaked songs off "Black Clouds and Silver Linings".

1. A Nightmare to remember: great epic journey, starts heavy with a signature DT Riff and with a gothic vibe that is kinda new to DT. the middle section of the song is one of the most melodic and catchy parts that they've ever written. the lyrics reminds me of 6 Degrees album. and in the closing minutes you can hear MP's blast beats! (you heard right! blast beats!). I think MP loves opeth music.

2. A Rite of Passage: Catchy single, The intro kinda reminds me of home, (like that song this one is in D Tuning as well). The first verse is something new to DT again. awesome solo and great chorus. as a single this song destroys "Constant motion" from previous album.

Between two songs my favorite is definitly "A Nightmare to Remember". a fresh epic with old DT formulas. Can't wait to hear the rest of the album in better quality


Labels: , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Sunday, April 05, 2009
 


به یاد سالها متالیکا گوش کردن و خاطرات و نوستالژی اون موقع، حضور مجدد جیسون نیوستد بعد از حدود 9 سال با گروه روی استیج راک اند رول هال آو فیم واقعا به یاد موندنی بود. لااقل برای من که هنوز جیسون رو بیشتر از این خرچنگ متحرک!! دوست دارم. دیدن ویدئوهای زیر از این مراسم میتونه خالی از لطف نباشه

http://www.youtube.com/watch?v=8jz96Ry4pUg

http://www.youtube.com/watch?v=8jz96Ry4pUg

http://www.youtube.com/watch?v=1SirJal1RsI

http://www.youtube.com/watch?v=9uu9sDAxRGQ

Labels: , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Friday, March 13, 2009
 


آلبوم دهم گروه دريم تياتر كه دومين آلبوم اين گروهه كه توسط كمپاني roadrunner عرضه خواهد شد با عنوان BLACK CLOUDS & SILVER LININGS در تاريخ 23 ماه جون به بازار عرضه ميشه. ترك ليست آلبوم

1. A Nightmare to Remember
2. A Rite of Passage
3. Wither
4. The Shattered Fortress
5. The Best of Times
6. The Count of Tuscany

به نظر من تعداد تركهاي آلبوم ميتونه معرف تعداد بالاي آهنگهاي طولاني باشه. به عبارتي لااقل دو ترك بالاي 15 دقيقه رو ميشه انتظار داشت (i love it ) و از طرفي كاور آلبوم بسيار يادآور آلبوم awake هست. لااقل براي من.

عكس زير هم تجهيزاتيه كه براي ضبط گيتارهاي اين آلبوم استفاده شده. ظاهرا تا حدودي صدايي نزديك به systematic chaos رو خواهيم شنيد. mesa/boogie mark 2CPlues و mesa/boogie Mark 4B براي ديستورشنها و Mesa/Boogie lonestar براي كلين.

ديدن پدالهايي مثل ibanez Gemini و Ernie ball Volume و mxrها هم خالي از لطف نيست


توي اين لينك هم ميتونيد خلاصه و preview كوتاهي كه هفته گذشته مايك پورتنوي تو برنامه راديويي eddie trunk پخش كرد بشنويد

i cant fcuking wait

Labels: , , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Monday, February 23, 2009
 
واقعا باورش سخته. 8 تا اسکار اونم به این به اصطلاح فیلم محصول هالیوود! به نظر من که فیلم هندی به معنای واقعی کلمه بود. از سناریوی غیر واقعی و فضاییش و اون سوالهای کذایی بگیر تا اون دیالوگهای خنده آور. آکادمی اواردز هم بود آکادمیهای قدیم

Labels: ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Wednesday, February 04, 2009
 


Bring it back.
واقعا که کار مسخره و پستیه که بخوای سایتی مثل بالاترین رو با هک کردن خفه کنی. مطمئنم با قدرت بیشتر از قبل به زودی برمیگرده سر جاش

فعلا نبود بالاترین رو باید با دنباله و فیس بوک پر کرد تا ببینیم چی میشه

Labels: , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Wednesday, January 28, 2009
 


Setup کردن تجهیزات نوازندگان حرفه ای

یکی از دوستان خواسته بود یه پست در مورد نحوه setup کردن تجهیزات rockstarها بنویسیم که به نظر خودم پیشنهاد خوبی اومد چون از موضوعات مورد علاقه خود من هم هست. در درجه اول باید این نکته رو در نظر گرفت که یه گیتاریست معمولا نیاز به چه تجهیزاتی داره

1. گیتار (طبیعتا!)
2. امپلی فایر یا امپلی فایرهای مورد استفاده. نوازنده های مختلف رویکردهای مختلفی برای استفاده از امپلی فایرها دارن که میشه اونها رو به دسته های زیر تقسیم کرد

1. استفاده از یک امپلی فایر برای کل کارها: معمولا از یه امپ 2 یا 3 یا 4 channel برای اجرا استفاده میشه. شایان ذکره که اکثر این امپلی فایرها قابلیت channel switching رو به دو صورت استفاده از midi messages و یا external switching دارا هستن.

2. استفاده از چند امپلی فایر: برای این فرم کاری معمولا از یه amp switcher باید استفاده بشه تا با فرستادن پیغامهای midi در زمان مناسب ampها عوض بشن. فرضا ممکنه شما صدای cleanتون رو از یه fender bassman بگیرید ولی دیستورشن شما از یه امپ bogner استفاده کنه. در نتیجه نیاز به تجهیزات کافی برای تعویض امپها دارین. اکثر شرکتها amp switcherهای قویی طراحی میکنن.

3. استفاده از pre amp و power amp به صورت جدا: ممکنه یه نوازنده از صدای preamp یه امپ خاص (مثلا ENGL Savage ) خوشش بیاد و بعد دلش بخواد اون رو وصل کنه به یک پاورامپ متفاوت از یه کمپانی متفاوت (باز مثلا rocktron prophecy) و یا حتی ممکنه از چند preamp مختلف و چند poweramp مختلف استفاده کنه. برای مثال نوازنده های Iron maiden یا Judas Priest که از Marshall JMP1 به عنوان pre amp برای تولید دیستورشن استفاده میکنن و با powerampهای مارشال مجددا صدا تقویت میشه. در واقع مجموعه یه preamp و poweramp مثل یه amp head عمل میکنه. نقطه قوت preampها قابلیت داشتن presetهای مختلفه که معمولا بیش از 10 تاست و این به نسبت یه امپ که ماکزیمم 4 channel داره (مثلا mesa/boogie dual rectifier roadking یا marshall jvm ) خیلی versatile تر و متنوع تره ولی نقطه ضعف اکثر این midi preampها کمتر بودن organic بودن صدا به نسبت یه amp head هستش.




المان بعدی مورد استفاده افکتها هستن که باز میشه به دو دسته تقسیمشون کرد

1. عده ای از نوازنده ها بیشتر ترجیح میدن از stomp boxها یا همون افکتهای unit استفاده کنن. مثل zakk wylde یا yngwie malmsteen. این افراد پدالهایی مثل overdriveها و یا distortionها رو جلوی امپ (سیگنال خروجی از گیتار به ورودی امپ) و پدالهای مدولاسیون مثل delay, reverb, flanger, phaser و ... رو در effect loop ( در واقع بین pre amp و power amp ) قرار میدن.

2. بعضیها هم ترجح میدن از افکتهای rack mount استفاده کنن. علت اطلاق کلمه rack mount به این افکتها اینه که سایز استانداردی دارن و میتونن داخل یه rack بسته بشن وگرنه دلیل نداره هر چیزی که rack mount باشه بهتر از unit باشه. مثلا pod xt pro هم به صورت rack عرضه میشه و هم floor و عملا صداشون هم یه چیزه. افکتهای rackmount نیاز به یک midi controller دارن تا نوازنده بتونه بوسیله midi messages با پارامترهای مختلف این افکتها ارتباط برقرار کنه و با فشار یه button روی این کنترلر بتونه مجموعه ای از صداها رو تغییر بده. از طرفی اکثر امپها هم همونطور که ذکر شد با externalswitching و midi کار میکنن. در نتیجه شما میبینید که مثلا فشار یه دکمه روی کنترلر باعث میشه که صدا از حالت clean با chorus تغییر کنه مثلا به یه صدای lead با reverb و delay و بدون chorus. در واقع این وسط این اتفاقات میفته:

a. امپلی فایر channel عوض میکنه یا اصلا شما از یه امپ میرید رو یه امپ دیگه (بسته به setup مورد استفاده)
b. افکت chorus خاموش میشه
c. افکت delay روشن میشه یا اگه روشن بوده مقدارش تغییر میکنه. مثلا از یه short delay تغییر میکنه به یه delay با تایم دور و بر 500 میلی ثانیه بار پرتر شدن صدا
d. افکت reverb روشن میشه یا تغییر میکنه

این امکاناتیه که شما با midi میتونید داشته باشید و این موارد رو multi effectهای جمع و جور توی همون بحث amp simulation و patchها و bankها خلاصه کردن تا همون حس رو به شما بده. بحث در اینجا اختلاف سطح quality صداها خواهد بود.

4. و در نهایت کابینتها. معمولا اکثر نوازنده ها از یه دیوار پر کابینت پشت سرشون استفاده میکنن که اکثرا جنبه دکور و نمایش داره. توی این موارد فقط یک یا دو تا از این کابینتها فعال هستن و کار میکنن و بقیه نقش dummy و دکور دارن.Setup این کابینتها هم معمولا به سه طریقه:
1. استفاده از یک کابینت با دو میکروفون (یا گاها یک میکروفون)
2. استفاده از دو کابینت با دو میکروفون (یه میکروفون برای هر کدوم)
3. استفاده از سه کابینت برای یه setup به صورت WDW (wet / dry / wet ) و یه میکروفون برای هر کدوم
میکروفونهای مورد استفاده متداول برای گیتار معمولا Shure SM57 و یا Seinheiser MD421 هستن.


بحث خیلی میتونه از این بازتر بشه ولی فکر میکنم برای شروع کافی باشه. اگه استقبال شد و براتون جالب بود میشه ادامه داد.
منتظر نظراتتون هستم
تا بعد...

Labels: , , , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Wednesday, January 21, 2009
 


The wait is over...

Labels:

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

Saturday, January 17, 2009
 


۱۵ تا ۱۸ ژانویه هر سال نمایشگاه namm یا همون National Association of Music Merchants در آناهایم ایالات متحده برگزار میشه. طبق روال 3 سال گذشته این پست رو هم اختصاص میدیم به یه گزارش از این فستیوال و محصولات جدید (و قدیمی!) عرضه شده در اون:



برای شروع هم با PRS ، Tom Anderson و Suhr با گیتار جدید Guthrie Govan گیتاریست انگلیسی Jazz Fusion گروه Asia شروع میکنیم. امسال هم این سه کمپانی که جزو بهترین کمپانیهای Boutique ساخت گیتار هستن با محصولات جدیدشون چشمها رو نوازش میدن ((:


کمپانی esp هم امسال در کنار محصولات همیشگیش سری جدید clockwork zombie رو عرضه کرده. به همراه signature limited edition جناب مستطاب کرک همت به قیمت ناقابل 9999 دلار!!! آخه کی واسه یه M2 که کمی قیافه اش عوض شده اینقدر پول میده من نمیدونم ((:


Ibanez هم برای دوستداران آرتیستهاش سه تا محصول جدید داره. گیتار جدید jem استیو وای که این بار به صورت fixed bridge عرضه شده، رنگ بندی جدید برای گیتار Paul gilbert یا همون Ibanez PG و در نهایت مدل اولیه و قدیمی Andy Timmons که مجددا عرضه شده. یه محصول جدید هم داره که یه بیس 7 سیمه که البته string spacingش خیلی شبیه گیتار دراومده. به نظر چیز جالبی میاد.



نمیشه راجع به گیتار صحبت کرد و حرفی از Caparison، Jackson و Dean نزد. این هم عکسهای Caparisonهای آقای Romeo گیتاریست گروه Symphony X و Dave Mustaine از مگادث در کنار سردر Booth گیتارهای جکسون



اما در دنیای آمپلی فایرها، اول از همه کمپانی آلمانی ENGL که یکی از بهترین سازنده های امپهای Boutique به حساب میاد و گیتاریستهای بزرگی مثل Steve Morse و Ritchie Blackmore از محصولاتش استفاده میکنن و بعد هم Bogner با مدلهای Shiva و Uberschall


کمپانی Mesa/Boogie هم بالاخره به انتظارها پایان داد و طبق حدسی که چند ماه پیش زده بودم Mark 5 رو عرضه کرد. البته Mark 5 کماکان یه امپ 3 channel هست که یه channel به صورت high gain داره. یه جورایی این امپ رو میشه greatest mark hits به حساب آورد چون channel2 این امپ از مدار mark 1 و channel3 این امپ از مدار mark 2 و mark 4 استفاده کرده. اما محصول دیگه این کمپانی electradyne نام داره که بسیار امپ minimalیه و فقط یک channel داره با سه تا mode که ظاهرا سعی شده صدایی شبیه به marshall plexi رو عرضه کنه.


در نهایت هم انگار امسال schecter هم از dean یاد گرفته و روی گیتارهاش از این محصولات هم عرضه میکنه (; ! حیف که من از این دو تا کمپانی خوشم نمیاد زیاد ((: تا نظر شما چی باشه؟
تا بعد...

Labels: , , , , , ,

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin